Πήρε φόρα η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός, κ. Γιώργος Παπανδρέου, και όπως φαίνεται επιδιώκει να καρπωθεί τα αποτελέσματα του «σκληρού ροκ» που μας χορεύουν οι δανειστές, βάζοντας σε συνεχή δοκιμασία την, αναμφίβολα εντυπωσιακή, ανοχή, αντοχή έως και συγκατάβαση της ελληνικής κοινωνίας.
Πήρε όμως φόρα και η αξιωματική αντιπολίτευση και προσωπικά ο κ. Αντώνης Σαμαράς που βρίσκει (λέει) παράλληλους, από το μνημόνιο, δρόμους για να μας βγάλει από την κρίση χωρίς, κατ΄ ανάγκη, την Ε.Ε. και το ΔΝΤ... όπως προσπαθεί να μας πείσει.
«Είναι κυβερνητική επιλογή η πολιτική των μεταρρυθμίσεων και των θεσμικών αλλαγών» μας εξηγεί ο κ. Παπανδρέου σε μια περίεργη προσπάθεια να δείξει, μάλλον, ότι μεταρρυθμιστής της οικονομίας και του κράτους είναι ο ίδιος και όχι οι δανειστές από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ μαζί με τον (αποδέκτη των μεταρρυθμίσεων) δοκιμαζόμενο εργαζόμενο, συνταξιούχο και επαγγελματία κάθε μορφής.
Είναι πράγματι περίεργα αυτά που λέει ο πρωθυπουργός αλλά και κάθε υπουργός του που ισχυρίζεται ότι είναι κυβερνητική επιλογή οι μεταρρυθμίσεις. Γιατί απλούστατα δεν...
χρειάζεται να πουν τίποτε. Δεν χρειάζεται ούτε να εξηγήσουν ούτε να μας πείσουν.
Έχουμε καταλάβει πολύ καλά. Άρα η συγκεκριμένη πολιτική σπέκουλα στην πλάτη της κρίσης δεν πιάνει.
Αντίθετα αυτό που χρειάζεται να κάνει η κυβέρνηση και ο κ. Παπανδρέου, είναι να συνεχίσει να φροντίζει να εφαρμοστεί το μνημόνιο χωρίς χατίρια ώστε να τελειώνουμε και να δούμε αν τελικά υπάρχει μέλλον, φως και ελπίδα σε αυτόν το ρημαγμένο, από τους πολιτικούς και τα συμφέροντα, δύσμοιρο τόπο.
Τόσο οι απλοί ψηφοφόροι όσο και οι οπαδοί έχουν καταλάβει τι έχει συμβεί και τι συμβαίνει τώρα στη χώρα.
Οι ψηφοφόροι ως φορολογούμενοι στο σύνολό τους κατάλαβαν πολύ καλά ότι αν το 2004, παρά την απελπισία τους από τις απανωτές λοβιτούρες και κλοπές των κυβερνήσεων της 25ετίας, είχαν αντιληφθεί την προεκλογική απάτη της «επανίδρυσης του κράτους» που υποσχέθηκε ο κ. Κ. Καραμανλής δεν υπήρχε περίπτωση να δει κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία. Και ότι αν δεν σφαζότανε το ΠΑΣΟΚ το 2007 και υπήρχε δυναμική αντιπολίτευση δεν επρόκειτο να συνέχιζε στην εξουσία η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση.
Οφείλει όμως να καταλάβει και η κυβέρνηση ότι στις προηγούμενες εκλογές οι ψηφοφόροι έδιωξαν με τις κλωτσιές την Νέα Δημοκρατία, τον κ. Κ. Καραμανλή και τα οικονομικά του επιτελεία και παρέδωσαν (αναγκαστικά περίπου) την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ μέσα σε αισθήματα απελπισίας και όχι ελπίδας ότι δήθεν υπήρχαν λεφτά και θα τα μοίραζε ο κ. Παπανδρέου...
Οι φορολογούμενοι και οι τσέπες τους γνώριζαν πολύ καλά ότι δεν θα σωθεί ο τόπος με την αλλαγή της κυβερνήσεως, αλλά δεν ήταν δυνατόν να επιτρέψουν σε μια κυβέρνηση ψευτιάς και σκανδάλων, όπως της Ν.Δ., να συνεχίσει.
Συνεπώς κανένα δεν πρόκειται να πείσει ο κ. Παπανδρέου ότι το «μυστικό πολιτικό του σχέδιο» ήταν να ανέβει στην εξουσία και να νοικοκυρέψει τον τόπο εφαρμόζοντας εκείνα που ψευδώς ισχυρίσθηκε η Νέα Δημοκρατία ότι είχε ως πρόγραμμα το 2004.
Όλοι έχουν αντιληφθεί για τα καλά ότι επειδή δεν πήγαινε άλλο με το δημόσιο χρέος και τα δανεικά, η Ελλάδα επιλέχθηκε ως αδύναμος κρίκος της Ε.Ε. για να ξεκινήσει η μεγάλη κόντρα του δολαρίου με το ευρώ. Όπως όμως και να έχει το πράγμα, οι δανειστές μας δυστυχώς ήταν από πάνω.
Ας σταματήσει λοιπόν στην αρχή του το παραμύθι του δήθεν δυναμισμού της κυβέρνησης και της «πολιτικής τεχνογνωσίας» της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γιατί αν δεν υπήρχαν δανειστές και μνημόνιο οι Έλληνες φορολογούμενοι ουδέποτε θα μάθαιναν πόσοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι που τρώνε τους μισούς και περισσότερους από τους φόρους τους.
Εάν δεν ήταν το μνημόνιο ουδέποτε θα άνοιγαν τα επαγγέλματα που (θα το δείτε στην πράξη) θα βοηθήσουν σε ένα μέρος στην αντιμετώπιση της ανεργίας.
Εάν δεν ήταν οι δανειστές και το μνημόνιο ουδέποτε θα καταλάβαιναν τον πραγματικό τους ρόλο οι συντεχνίες που «μεταμφιέζονται» σε συνδικαλιστικό κίνημα.
Εάν δεν ήταν το μνημόνιο και οι δανειστές θα εξακολουθούσαμε να ζούμε ως πλούσιοι κάτοικοι σε μια πάμπτωχη χώρα που τρέφεται με δανεικά από το 1821 μέχρι σήμερα.
Εάν δεν υπήρχε το μνημόνιο και οι δανειστές ακόμη θα πληρώναμε αργόμισθους και πολυτελή γραφεία και αυτοκίνητα σε κάθε μορφής νομενκλατούρα αφισοκολλητών και κομματόσκυλων που μετατρέπονται στη συνέχεια σε κέντρα εξουσίας και λήψης αποφάσεων.
Δυστυχώς έτσι που τα καταφέραμε όλοι εμείς που συντηρήσαμε την άθλια πολιτική σκηνή της μεταπολίτευσης δεν έχουμε άλλη λύση από αυτή που μας επιβάλλουν με το έτσι θέλω οι δανειστές.
Δυστυχώς δεν έχουμε άλλη επιλογή αφού το πολιτικό σύστημα είναι χρεοκοπημένο.
Γιατί ανεξάρτητα από την πολιτική μας κακομοιριά η οικονομική κρίση είναι υπαρκτή και χρειάζεται άμεση λύση.
Έτσι δε που τα καταφέραμε, δυστυχώς «οι άνθρωποι αυτοί είναι μια κάποια λύση...» που ίσως έλεγε ο Καβάφης αν προσάρμοζε το «Περιμένοντας τους βαρβάρους» στη σημερινή πραγματικότητα.
george.kraloglou@capital.gr capital.gr
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου